۱۳۹۹/۰۵/۲۵ ۱۱:۲۷ ۸۴
طبقه بندی: منابع حقوق فضا
چچ
کنوانسیون مسئولیت 1972

کنوانسیون مسئولیت 1972

The 1972 Convention on International Liability for Damage Caused by Space Objects

کنوانسیون مربوط به مسئولیت بین‌المللی در مورد خسارت ناشی از اشیاء فضایی 1972



The States Parties to this Convention,
Recognizing
the common interest of all mankind in furthering the exploration and use of outer space for peaceful purposes,
Recalling the Treaty on Principles Governing the Activities of States in the Exploration and Use of Outer Space, including the Moon and Other Celestial Bodies,
Taking into consideration that, notwithstanding the precautionary measures to be taken by States and international intergovernmental organizations involved in the launching of space objects, damage may on occasion be caused by such objects,
Recognizing the need to elaborate effective international rules and procedures concerning liability for damage caused by space objects and to ensure, in particular, the prompt payment under the terms of this Convention of a full and equitable measure of compensation to victims of such damage,
Believing that the establishment of such rules and procedures will contribute to the strengthening of international cooperation in the field of the exploration and use of outer space for peaceful purposes,


Have agreed on the following:

دول عضو این کنوانسیون،
با درک
منافع مشترک بشریت در پیشبرد کاوش و بهره‌برداری از فضای ماورای جو برای اهداف صلح‌آمیز،
با یادآوری معاهده اصول حاکم بر فعالیتهای دولتها در کاوش و بهره‌برداری از فضای ماورای جو، شامل ماه و سایر اجرام آسمانی،
با در نظر گرفتن این واقعیت که با وجود اقدامات احتیاطی که توسط دولتها و سازمانهای بین‌الدولی بین‌المللی دخیل در پرتاب اشیاء فضایی انجام می‌پذیرد، این اشیاء ممکن است در مواردی موجب خساراتی گردند،
با درک این مسئله که نیاز به وضع قواعد و رویه‌های بین‌المللی مؤثر در خصوص مسئولیت در مورد خسارت ناشی از اشیاء فضایی و به ویژه تضمین پرداخت فوری غرامت بر طبق شرایط این کنوانسیون بر اساس معیاری کامل و عادلانه به قربانیان چنین صدماتی وجود دارد،
با باور به اینکه ایجاد چنین قواعد و آیین‌هایی، به تقویت همکاری‌های بین‌المللی در حوزه کاوش و بهره‌برداری از فضای ماورای جو برای اهداف صلح‌آمیز کمک خواهد نمود،

بر روی موارد زیر توافق کردند:



Article I
For the purposes of this Convention:
(a) The term “damage” means loss of life, personal injury or other impairment of health; or loss of or damage to property of States or of persons, natural or juridical, or property of international intergovernmental organizations;
(b) The term “launching” includes attempted launching;
(c) The term “launching State” means:
(i) A State which launches or procures the launching of a space object;
(ii) A State from whose territory or facility a space object is launched;
(d) The term “space object” includes component parts of a space object as well as its launch vehicle and parts thereof.
ماده 1
از نظر این کنوانسیون:
الف) اصطلاح «خسارت» عبارت است از سلب حیات، آسیب جسمانی یا سایر صدمات به سلامت؛ یا از دست دادن یا خسارت به اموال دولتها یا اشخاص، اعم از حقیقی یا حقوقی، یا اموال سازمانهای بین‌الدولی بین‌المللی میباشد؛
ب) اصطلاح «پرتاب» اقدام برای پرتاب را شامل میگردد؛
ج) اصطلاح «دولت پرتاب‌کننده» عبارت است از:
(1) دولتی که یک شیء فضایی را پرتاب و یا مسبب آن پرتاب است؛
(۲) دولتی که از قلمرو آن یا تأسیسات آن یک شیء‌ فضایی پرتاب می‌شود؛

د) اصطلاح «شیء فضایی»، شامل اجزای تشکیل‌دهنده یک شیء فضایی و همچنین حامل و اجزای مربوط به آن می‌باشد.



Article II
A launching State shall be absolutely liable to pay compensation for damage caused by its space object on the surface of the Earth or to aircraft in flight.
ماده 2

یک دولت پرتاب‌کننده برای خسارتی که توسط شیء فضایی وی بر روی سطح زمین یا به هواپیمای در حال پرواز وارد می‌آید، باید مسئولیت مطلق داشته باشد.



Article III
In the event of damage being caused elsewhere than on the surface of the Earth to a space object of one launching State or to persons or property on board such a space object by a space object of another launching State, the latter shall be liable only if the damage is due to its fault or the fault of persons for whom it is responsible.
ماده 3

در حالتیکه خسارت در مکانی غیر از سطح زمین به یک شیء فضایی یک دولت پرتاب‌کننده یا به افراد یا اموال درون آن شیء فضایی بوسیله یک شیء فضایی یک دولت پرتاب‌کننده دیگر وارد آید، دولت اخیر در صورتی باید مسئول شناخته شود که خسارت، ناشی از خطای آن دولت یا خطای افرادی که در قبال آنها دارای مسئولیت می‌باشد، اتفاق افتاده باشد.



Article IV
1. In the event of damage being caused elsewhere than on the surface of the Earth to a space object of one launching State or to persons or property on board such a space object by a space object of another launching State, and of damage thereby being caused to a third State or to its natural or juridical persons, the first two States shall be jointly and severally liable to the third State, to the extent indicated by the following:
(a) If the damage has been caused to the third State on the surface of the Earth or to aircraft in flight, their liability to the third State shall be absolute;
(b) If the damage has been caused to a space object of the third State or to persons or property on board that space object elsewhere than on the surface of the Earth, their liability to the third State shall be based on the fault of either of the first two States or on the fault of persons for whom either is responsible.
2. In all cases of joint and several liability referred to in paragraph 1 of this article, the burden of compensation for the damage shall be apportioned between the first two States in accordance with the extent to which they were at fault; if the extent of the fault of each of these States cannot be established, the burden of compensation shall be apportioned equally between them. Such apportionment shall be without prejudice to the right of the third State to seek the entire compensation due under this Convention from any or all of the launching States which are jointly and severally liable.
ماده 4
1. در حالتیکه خسارت در مکانی غیر از سطح زمین به یک شیء فضایی یک دولت پرتاب‌کننده یا به افراد یا اموال درون آن شیء فضایی بوسیله یک شیء فضایی یک دولت پرتاب‌کننده دیگر وارد آید، و از آن طریق به دولتی ثالث یا به اشخاص حقیقی یا حقوقی آن دولت خسارتی وارد گردد، دو دولت نخست باید به صورت اشتراکی و فرادی در برابر دولت ثالث مسئول قلمداد گردند، به ترتیبی که در ادامه اشاره شده است:
الف) اگر خسارت به یک شیء فضایی بر روی سطح زمین یا به هواپیمای در حال پرواز وارد شده باشد، مسئولیت آنها نسبت به دولت ثالث باید مطلق باشد؛
ب) اگر خسارت در مکانی غیر از سطح زمین به یک شیء فضایی یک دولت پرتاب‌کننده یا به افراد یا اموال درون آن شیء فضایی بوسیله یک شیء فضایی یک دولت پرتاب‌کننده دیگر وارد آید، مسئولیت آنها نسبت به دولت ثالث باید یا بر مبنای خطای دو دولت نخست باشد و یا بر مبنای خطای افرادی باشد که در قبال آنها دارای مسئولیت می‌باشد.

2. در همه حالات مسئولیت اشتراکی و فردی که در بند 1 این ماده به آن اشاره گردید، بار پرداخت غرامت برای خسارت باید به تناسب میزان خطا میان دو دولت نخست تقسیم گردد؛ اگر میزان خطای هر کدام از این دولتها قابل تشخیص نباشد، بار پرداخت غرامت باید بصورت مساوی میان آنها تقسیم گردد. این چنین تقسیمی باید بدون خدشه وارد کردن به حقوق دولت ثالث در خصوص درخواست کل غرامت از هر کدام یا همه دولتهای پرتاب‌کننده که به صورت اشتراکی و فردی مسئول هستند، بر اساس این کنوانسیون انجام پذیرد.



Article V
1. Whenever two or more States jointly launch a space object, they shall be jointly and severally liable for any damage caused.
2. A launching State which has paid compensation for damage shall have the right to present a claim for indemnification to other participants in the joint launching. The participants in a joint launching may conclude agreements regarding the apportioning among themselves of the financial obligation in respect of which they are jointly and severally liable. Such agreements shall be without prejudice to the right of a State sustaining damage to seek the entire compensation due under this Convention from any or all of the launching States which are jointly and severally liable.
3. A State from whose territory or facility a space object is launched shall be regarded as a participant in a joint launching.
ماده 5
1. هرگاه دو یا چند دولت مشترکاً یک شیء فضایی را پرتاب می نمایند، آنها باید به صورت اشتراکی و فردی برای خسارت وارد شده بوسیله آن شی مسئول قلمداد گردند.
2. یک دولت پرتاب‌کننده که غرامت مربوط به خسارت وارده شده را پرداخت نموده است، باید از حق ارائه درخواست از سایر مشارکت‌کنندگان در آن پرتاب اشتراکی برای جبران هزینه پرداخت‌شده برخوردار باشد. مشارکت‌کنندگان در یک پرتاب اشتراکی از این امکان برخوردار هستند که موافقت‌نامه‌ای را در خصوص تقسیم تعهدات مالی مربوط به پرتابی که به صورت اشتراکی و فردی مسئول آن هستند، منعقد نمایند. چنین موافقت‌نامه‌هایی باید بدون خدشه وارد نمودن به حقوق دولتی باشد که متحمل خسارت گردیده است و خواهان کل غرامت از هر کدام یا همه دولتهای پرتاب‌کننده که به صورت اشتراکی و فردی مسئول هستند، بر اساس این کنوانسیون باشد.

3. دولتی که از قلمرو آن یا تأسیسات یک شیء فضایی پرتاب میگردد، باید به عنوان مشارکت‌کننده در یک پرتاب اشتراکی در نظر گرفته شود.



Article VI
1. Subject to the provisions of paragraph 2 of this article, exoneration from absolute liability shall be granted to the extent that a launching State establishes that the damage has resulted either wholly or partially from gross negligence or from an act or omission done with intent to cause damage on the part of a claimant State or of natural or juridical persons it represents.
2. No exoneration whatever shall be granted in cases where the damage has resulted from activities conducted by a launching State which are not in conformity with international law including, in particular, the Charter of the United Nations and the Treaty on Principles Governing the Activities of States in the Exploration and Use of Outer Space, including the Moon and Other Celestial Bodies.
ماده 6
1. با در نظر گرفتن مقررات بند 2 این ماده، مبرا کردن دولت پرتاب‌کننده از مسئولیت مطلق باید زمانی اعطا گردد که این دولت تا حدی اثبات نماید که خسارت به بار آمده، به صورت کلی یا جزئی، از سهل‌انگاری عمده یا شکلی از فعل یا ترک فعل با قصد ایراد خسارت توسط دولت خواهان یا اشخاص حقیقی یا حقوقی که این دولت نمایندگی آن را به عهده دارد، ناشی شده باشد.
2. در مواردی که خسارت وارده ناشی از آن دسته فعالیتهایی باشد که بوسیله یک دولت پرتاب‌کننده بر خلاف حقوق بین‌الملل، به ویژه منشور سازمان ملل متحد و معاهده اصول حاکم بر فعالیتهای دولتها در کاوش و بهره‌برداری از فضای ماورای جو از جمله ماه و سایر اجرام آسمانی، انجام شده باشد، هیچگونه برائتی نباید اعطا گردد.
Article VII
The provisions of this Convention shall not apply to damage caused by a space object of a launching State to:
(a) Nationals of that launching State;
(b) Foreign nationals during such time as they are participating in the operation of that space object from the time of its launching or at any stage thereafter until its descent or during such time as they are in the immediate vicinity of a planned launching or recovery area as the result of an invitation by that launching State.
ماده 7
مقررات این کنوانسیون نباید بر خساراتی که بوسیله یک شیء فضایی یک دولت پرتاب‌کننده به بار آمده است، اِعمال گردد بر:
الف) اَتباع آن دولت پرتاب‌کننده؛
ب) اتباع بیگانه که در طول زمان پرتاب در عملیات آن شیء فضایی از زمان پرتاب آن یا در هر مرحله پس از آن که فرود می‌آید، مشارکت مینمایند، یا در طول زمانیکه بر اساس دعوت دولت پرتاب‌کننده، آنها در منطقه مجاور یک مکان پیش‌بینی‌شده برای پرتاب یا بازیابی حضور مینمایند.

Article VIII
1. A State which suffers damage, or whose natural or juridical persons suffer damage, may present to a launching State a claim for compensation for such damage.
2. If the State of nationality has not presented a claim, another State may, in respect of damage sustained in its territory by any natural or juridical person, present a claim to a launching State.
3. If neither the State of nationality nor the State in whose territory the damage was sustained has presented a claim or notified its intention of presenting a claim, another State may, in respect of damage sustained by its permanent residents, present a claim to a launching State.
ماده 8
1. دولتی که متحمل خسارت میگردد، یا اشخاص حقیقی یا حقوقی آن دولت متحمل خسارت میگردند، میتواند از دولت پرتاب‌کننده برای آن خسارت درخواست غرامت نماید.
2. اگر دولت متبوع شخص خسارت‌دیده درخواست جبران خسارت نکرده باشد، دولت دیگری که آن شخص حقیقی یا حقوقی در قلمرو آن دولت متحمل خسارت شده است،‌ میتواند از دولت پرتاب‌کننده مطالبه خسارت نماید.
3. اگر نه دولت متبوع شخص خسارت‌دیده و نه دولتی که خسارت در قلمرو وی رخ داده است، مطالبه خسارت نکرده باشد و یا قصدش را در خصوص اعلام چنین مطالبه‌ای اعلام نکرده باشد، یک دولت دیگر میتواند با توجه به اینکه اشخاص خسارت‌دیده در سرزمین آن دولت مقیم دائمی باشند، از دولت پرتاب‌کننده مطالبه خسارت نماید.


Article IX
A claim for compensation for damage shall be presented to a launching State through diplomatic channels. If a State does not maintain diplomatic relations with the launching State concerned, it may request another State to present its claim to that launching State or otherwise represent its interests under this Convention. It may also present its claim through the Secretary-General of the United Nations, provided the Claimant State and the launching State are both Members of the United Nations.
ماده 9
یک درخواست برای مطالبه خسارت از دولت پرتاب‌کننده باید از طریق روشهای دیپلماتیک ارائه گردد. اگر دولتی با دولت پرتاب‌کننده مزبور رابطه سیاسی نداشته نباشد، دولت مزبور میتواند از طریق دولت ثالثی از دولت پرتاب‌کننده درخواست مطالبه خسارت ارائه نماید یا از دولت ثالث بخواهد که نماینده منافع آن دولت بر اساس این کنوانسیون باشد. همچنین این دولت میتواند درخواست خود را از طریق دبیر کل سازمان ملل متحد ارائه نماید، مشروط بر اینکه دولت خواهان و دولت پرتاب‌کننده هر دو عضو سازمان ملل متحد باشند.

Article X
1. A claim for compensation for damage may be presented to a launching State not later than one year following the date of the occurrence of the damage or the identification of the launching State which is liable.
2. If, however, a State does not know of the occurrence of the damage or has not been able to identify the launching State which is liable, it may present a claim within one year following the date on which it learned of the aforementioned facts; however, this period shall in no event exceed one year following the date on which the State could reasonably be expected to have learned of the facts through the exercise of due diligence.
3. The time limits specified in paragraphs 1 and 2 of this article shall apply even if the full extent of the damage may not be known. In this event, however, the claimant State shall be entitled to revise the claim and submit additional documentation after the expiration of such time limits until one year after the full extent of the damage is known.
ماده 10
1. یک مطالبه برای جبران خسارت را میتوان در مدت یک سال از تاریخ وقوع خسارت یا شناسایی دولت پرتاب‌کننده‌ای که مسئول است، ارائه نمود.
2. اگر، به هر صورتی،‌ دولت خسارت‌دیده در مورد وقوع خسارت آگاه نباشد یا قادر نبوده باشد که دولت پرتاب‌کننده مسئول را شناسایی نماید، میتواند ظرف یک سال از تاریخی که به موضوع فوق‌الذکر آگاهی یافته، درخواست خود را مبنی بر مطالبه خسارت ارائه نماید. لذا، این مدت تحت هیچ شرایطی نباید از یک سالی که به دولت خسارت‌دیده به منظور تلاش برای کشف حقایق فرصت داده‌شده است، تجاوز نماید.
3. محدوده‌های زمانی تعیین‌شده در بندهای 1 و 2 این ماده، حتی اگر میزان کامل خسارت شناخته نشده باشد نیز باید اِعمال گردد.
Article XI
1. Presentation of a claim to a launching State for compensation for damage under this Convention shall not require the prior exhaustion of any local remedies which may be available to a claimant State or to natural or juridical persons it represents.
2. Nothing in this Convention shall prevent a State, or natural or juridical persons it might represent, from pursuing a claim in the courts or administrative tribunals or agencies of a launching State. A State shall not, however, be entitled to present a claim under this Convention in respect of the same damage for which a claim is being pursued in the courts or administrative tribunals or agencies of a launching State or under another international agreement which is binding on the States concerned.
ماده 11
1. مطالبه از یک دولت پرتاب‌کننده برای جبران خسارت بر اساس این کنوانسیون نباید مستلزم آن باشد که ابتدا قواعد داخلی که ممکن است در دسترس دولت خواهان یا اشخاص حقیقی یا حقوقی که آن دولت نمایندگی آنها را به عهده دارد،‌ به کار گرفته شود.
2. هیچ چیزی در این کنوانسیون نباید مانع از این باشد که یک دولت، یا اشخاص حقیقی یا حقوقی که آن دولت نمایندگی آنها را به عهده دارد، دعوی خود را در دادگاهها یا محکمه‌های اداری یا سازمانهای دولت پرتاب‌کننده پیگیری نماید. با این وجود، یک دولت نباید این حق را داشته باشد که بر اساس این کنوانسیون در خصوص همان خسارتی اقامه دعوی نماید که همزمان در یک دادگاه یا محکمه اداری یا سازمان یک دولت پرتاب‌کننده یا تحت یک موافقت‌نامه بین‌المللی دیگر که برای دولتهای مزبور الزام‌آور است، در جریان است.

Article XII
The compensation which the launching State shall be liable to pay for damage under this Convention shall be determined in accordance with international law and the principles of justice and equity, in order to provide such reparation in respect of the damage as will restore the person, natural or juridical, State or international organization on whose behalf the claim is presented to the condition which would have existed if the damage had not occurred.
ماده 12
غرامتی که دولت پرتاب‌کننده باید بر اساس این کنوانسیون برای پرداخت آن مسئول باشد، باید در راستای حقوق بین‌الملل و اصول عدالت و انصاف تعیین گردد، به طوری که خسارت وارده را جبران نماید و همچنین اشخاص، اعم از حقیقی یا حقوقی، دولت یا سازمان بین‌المللی‌ای که از طرف آن اقامه دعوی انجام شده است، به شرایطی بازگردند که اگر خسارت رخ نمیداد، وجود میداشت.

Article XIII
Unless the claimant State and the State from which compensation is due under this Convention agree on another form of compensation, the compensation shall be paid in the currency of the claimant State or, if that State so requests, in the currency of the State from which compensation is due.
ماده 13
غیر از حالتیکه دولت خواهان و دولتی که بر اساس این کنوانسیون باید غرامت را پرداخت نماید، بر روی شکل دیگری از پرداخت غرامت توافق نمایند، پرداخت غرامت یا باید توسط پول رایج دولت خواهان پرداخت گردد و یا در صورت درخواست دولت خواهان، به پول رایج دولتی که باید غرامت را بپردازد، پرداخت شود.


Article XIV
If no settlement of a claim is arrived at through diplomatic negotiations as provided for in article IX, within one year from the date on which the Claimant State notifies the launching State that it has submitted the documentation of its claim, the parties concerned shall establish a Claims Commission at the request of either party.
ماده 14
اگر در خصوص جبران خسارت از طریق مذاکرات دیپلماتیکی که در ماده 9 بدان اشاره شده است، توافق حاصل نگردد، باید دول ذینفع در طی یک سال از تاریخی که دولت خواهان، دولت پرتاب‌کننده را در خصوص تسلیم اسناد درخواست خود آگاه نموده است، یک کمیسیون رسیدگی را به درخواست هر کدام از طرفین ایجاد نمایند.

Article XV
1. The Claims Commission shall be composed of three members: one appointed by the Claimant State, one appointed by the launching State and the third member, the Chairman, to be chosen by both parties jointly. Each party shall make its appointment within two months of the request for the establishment of the Claims Commission.
2. If no agreement is reached on the choice of the Chairman within four months of the request for the establishment of the Commission, either party may request the Secretary-General of the United Nations to appoint the Chairman within a further period of two months.
ماده 15
1. کمیسیون رسیدگی باید مرکب از سه عضو باشد: یک عضو تعیین‌شده از طرف دولت خواهان، یک عضو تعیین‌شده از طرف دولت پرتاب‌کننده و عضو سوم یعنی رئیس کمیسیون، که باید مشترکاً توسط طرفین انتخاب گردد. هر دولت عضو باید طی دو ماه از زمان درخواست برای ایجاد کمیسیون رسیدگی عضو خود را تعیین نماید.
2. اگر توافقی در خصوص انتخاب رئیس کمیسیون در طی چهار ماه از تاریخ درخواست برای ایجاد کمیسیون حاصل نگردد، هریک از دول عضو میتواند از دبیر کل سازمان ملل متحد بخواهد که طی یک بازه زمانی دو ماهه رئیس را انتخاب نماید.

Article XVI
1. If one of the parties does not make its appointment within the stipulated period, the Chairman shall, at the request of the other party, constitute a single-member Claims Commission.
2. Any vacancy which may arise in the Commission for whatever reason shall be filled by the same procedure adopted for the original appointment.
3. The Commission shall determine its own procedure.
4. The Commission shall determine the place or places where it shall sit and all other administrative matters.
5. Except in the case of decisions and awards by a single-member Commission, all decisions and awards of the Commission shall be by majority vote.
ماده 16
1. هرگاه یکی از اعضا، عضو خود را در بازه زمانی تصریح‌شده تعیین ننماید، رئیس کمیسیون به درخواست عضو دیگر، باید یک کمیسیون رسیدگی تک عضوی ایجاد نماید.
2. هر جای خالی که ممکن است به هر دلیلی در کمیسیون ایجاد گردد، باید بر اساس همان آئیینی که برای تعیین اولیه اتخاذ گردید، پر گردد.
3. کمیسیون باید راساً آئیین رسیدگی خود را تعیین نماید.
4. کمیسیون باید در مورد مکان یا مکانهایی که باید در آن تشکیل گردد و همه دیگر موضوعات اداری که بوجود می‌آید، تصمیم بگیرد.
5. به جز در موارد تصمیمات و احکام بوسیله کمیسیون تک عضوی، همه تصمیمات و احکام کمیسیون باید با اکثریت آرا اتخاذ گردد.


Article XVII
No increase in the membership of the Claims Commission shall take place by reason of two or more claimant States or launching States being joined in any one proceeding before the Commission. The claimant States so joined shall collectively appoint one member of the Commission in the same manner and subject to the same conditions as would be the case for a single claimant State. When two or more launching States are so joined, they shall collectively appoint one member of the Commission in the same way. If the claimant States or the launching States do not make the appointment within the stipulated period, the Chairman shall constitute a single-member Commission.
ماده 17
به افزایش تعداد اعضای کمیسیون رسیدگی به دلیل آنکه دو یا چند دولت خواهان یا پرتاب‌کننده به جریان رسیدگی نزد کمیسیون پیوسته‌اند، نباید ترتیب اثر داده شود. دول خواهان که به رسیدگی پیوسته‌اند، باید به طور جمعی یک عضو کمیسیون را تعیین نمایید، به همان حالت و تحت همان شرایطی که در مورد یک دولت خواهان وجود دارد. هنگامیکه که دو یا چند دولت پرتاب‌کننده به جریان رسیدگی میپیوندند، آنها باید به طور جمعی یک عضو کمیسیون را به همان شیوه تعیین نمایند. اگر دول خواهان یا دول پرتاب‌کننده در بازه زمانی تصریح‌شده عضو خود را تعیین ننمایند، رئیس کمیسیون باید یک کمیسیون تک عضوی ایجاد نماید.

Article XVIII
The Claims Commission shall decide the merits of the claim for compensation and determine the amount of compensation payable, if any.
ماده 18
کمیسیون رسیدگی باید در خصوص موجه بودن درخواست برای جبران خسارت تصمیم بگیرد و در صورت لزوم، میزان غرامت قابل پرداخت را تعیین نماید.

Article XIX
1. The Claims Commission shall act in accordance with the provisions of article XII.
2. The decision of the Commission shall be final and binding if the parties have so agreed; otherwise the Commission shall render a final and recommendatory award, which the parties shall consider in good faith. The Commission shall state the reasons for its decision or award.
3. The Commission shall give its decision or award as promptly as possible and no later than one year from the date of its establishment, unless an extension of this period is found necessary by the Commission.
4. The Commission shall make its decision or award public. It shall deliver a certified copy of its decision or award to each of the parties and to the Secretary-General of the United Nations.
ماده 19
1. کمیسیون رسیدگی باید بر اساس مواد مقرر در ماده 12 اقدام نماید.
2. در صورت توافق طرفین، تصمیم کمیسیون باید نهایی و الزام‌آور تلقی گردد؛ در غیراینصورت، کمیسیون باید یک حکم نهایی و توصیه‌ای صادر نماید، که طرفین باید به آن با حسن نیت توجه نمایند. کمیسیون باید دلایل تصمیم یا حکم خود را بیان نماید.
3. کمیسیون باید تصمیم یا حکم خود را در سریعترین زمان ممکن و حداکثر تا یک سال پس از تاریخ ایجاد کمیسیون صادر نماید، مگر آنکه از نظر کمیسیون، افزایش بازه زمانی ضروری تلقی گردد.
4. کمیسیون باید تصمیم یا حکم خود را در اختیار عموم قرار دهد. این کمیسیون باید نسخه مصدق از تصمیم یا حکم خود را تحویل هر کدام از طرفین و دبیر کل سازمان ملل متحد قرار دهد.

Article XX
The expenses in regard to the Claims Commission shall be borne equally by the parties, unless otherwise decided by the Commission.
ماده 20
هزینه‌های مربوط به کمیسیون رسیدگی باید به طور برابر به عهده طرفین گذاشته شود، مگر آنکه کمیسیون به طریق دیگری تصمیم گرفته باشد.

Article XXI
If the damage caused by a space object presents a large-scale danger to human life or seriously interferes with the living conditions of the population or the functioning of vital centers, the States Parties, and in particular the launching State, shall examine the possibility of rendering appropriate and rapid assistance to the State which has suffered the damage, when it so requests. However, nothing in this article shall affect the rights or obligations of the States Parties under this Convention.
ماده 21
اگر خسارت وارده بوسیله یک شیء فضایی، خطر عمده‌ای را برای زندگی بشری ایجاد نماید یا شرایط زندگی افراد یا عملکرد مراکز حیاتی را به طور جدی مختل نماید،‌ دول عضو، و به ویژه دولت پرتاب‌کننده، باید امکان ارائه کمک مقتضی و فوری را به دولتی که متحمل خسارت گردیده است، در صورت درخواست وی، بررسی نماید. با این وجود، هیچ چیزی در این ماده نباید حقوق و تعهدات دول عضو را بر اساس این کنوانسیون تحت تأثیر قرار دهد.

Article XXII
1. In this Convention, with the exception of articles XXIV to XXVII, references to States shall be deemed to apply to any international intergovernmental organization which conducts space activities if the organization declares its acceptance of the rights and obligations provided for in this Convention and if a majority of the States members of the organization are States Parties to this Convention and to the Treaty on Principles Governing the Activities of States in the Exploration and Use of Outer Space, including the Moon and Other Celestial Bodies.
2. States members of any such organization which are States Parties to this Convention shall take all appropriate steps to ensure that the organization makes a declaration in accordance with the preceding paragraph.
3. If an international intergovernmental organization is liable for damage by virtue of the provisions of this Convention, that organization and those of its members which are States Parties to this Convention shall be jointly and severally liable; provided, however, that:
(a) Any claim for compensation in respect of such damage shall be first presented to the organization;
(b) Only where the organization has not paid, within a period of six months, any sum agreed or determined to be due as compensation for such damage, may the claimant State invoke the liability of the members which are States Parties to this Convention for the payment of that sum.
4. Any claim, pursuant to the provisions of this Convention, for compensation in respect of damage caused to an organization which has made a declaration in accordance with paragraph 1 of this article shall be presented by a State member of the organization which is a State Party to this Convention.
ماده 22
1. در این کنوانسیون، به استثنای مواد 24 تا 27، اشاره به دولتها باید قبال اعمال بر هرگونه سازمان بین‌المللی بین‌الدولی که به فعالیتهای فضایی می‌پردازد، تلقی گردد، به شرطی که آن سازمان پذیرش حقوق و تعهدات مقرر در این کنوانسیون را اعلام نماید و همچنین به شرطی که اکثریت دولتهای عضو آن سازمان، عضو این کنوانسیون و معاهده اصول حاکم بر فعالیت کشورها در اکتشاف و بهره‌برداری از فضای ماورای جو، از جمله ماه و سایر اجرام آسمانی باشند.
2. دولتهای عضو چنین سازمانی که دولتهای عضو این کنوانسیون هستند، باید تمام اقدامات لازم برای تضمین اینکه آن سازمان چنین اعلامیه‌ای منطبق با مفاد بعدی را صادر نماید، انجام دهند.
3. هرگاه یک سازمان بین‌الدولی بین‌المللی برای خسارت وارده بر اساس این کنوانسیون مسئول قلمداد شود، آن سازمان و دول عضو آن که عضو این کنوانسیون هستند، باید به صورت اشتراکی و فردی مسئول قلمداد شوند؛ به شرطیکه:
الف) هرگونه درخواستی برای غرامت چنین خسارتی باید ابتدا به آن سازمان ارائه گردد؛
ب) تنها زمانیکه سازمان در بازه زمانی شش ماهه، مبلغی را که بر روی آن برای جبران خسارت وارده توافق یا تعیین شده است، پرداخت ننموده باشد، دولت خواهان میتواند به مسئولیت دولتهای عضو که عضو این کنوانسیون نیز میباشند، برای پرداخت مبلغ استناد نماید.
4. هرگونه درخواستی بر طبق مفاد این کنوانسیون برای جبران خسارت در خصوص خسارت وارده بر یک سازمانی که اعلامیه‌ی مطروحه در بند 1 این ماده را صادر نموده است، باید توسط یک دولت عضو سازمان مزبور که عضو این کنوانسیون نیز میباشد، ارائه گردد.

Article XXIII
1. The provisions of this Convention shall not affect other international agreements in force insofar as relations between the States Parties to such agreements are concerned.
2. No provision of this Convention shall prevent States from concluding international agreements reaffirming, supplementing or extending its provisions.
ماده 23
1. مقررات این کنوانسیون نباید بر سایر توافقات بین‌المللی لازم‌الاجرا تا آنجاییکه روابط میان دولتهای عضو چنین توافقاتی با آن مرتبط است، تأثیرگذار باشد.
2. هیچکدام از مقررات مندرج در این کنوانسیون نباید مانع از آن گردد که دولتها برای تأیید، تکمیل یا توسعه مقررات این کنوانسیون، توافقات بین‌المللی منعقد نمایند.

Article XXIV
1. This Convention shall be open to all States for signature. Any State which does not sign this Convention before its entry into force in accordance with paragraph 3 of this article may accede to it at any time.
2. This Convention shall be subject to ratification by signatory States. Instruments of ratification and instruments of accession shall be deposited with the Governments of the Union of Soviet Socialist Republics, the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland and the United States of America, which are hereby designated the Depositary Governments.
3. This Convention shall enter into force on the deposit of the fifth instrument of ratification.
4. For States whose instruments of ratification or accession are deposited subsequent to the entry into force of this Convention, it shall enter into force on the date of the deposit of their instruments of ratification or accession.
5. The Depositary Governments shall promptly inform all signatory and acceding States of the date of each signature, the date of deposit of each instrument of ratification of and accession to this Convention, the date of its entry into force and other notices.
6. This Convention shall be registered by the Depositary Governments pursuant to Article 102 of the Charter of the United Nations.
ماده 24
1. این کنوانسیون باید به روی همه دول برای امضا مفتوح باشد. هر دولتی که پیش از لازم‌الاجراشدن این کنوانسیون، آن را امضا ننماید،‌ میتواند در هر زمانی بر اساس بند ۳ این ماده بدان ملحق گردد.
2. این کنوانسیون باید توسط دول امضاء‌کننده به تصویب برسد. اسناد تصویب و اسناد الحاق باید نزد دول اتحاد جماهیر شوروی، پادشاهی متحده بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی و ایالات متحده آمریکا که بدین وسیله به عنوان دول امین تعیین میگردند، سپرده شوند.
3. این کنوانسیون باید پس از سپرده‌شدن پنجمین سند تصویب، لازم‌الاجرا گردد.
4. برای دولی که اسناد تصویب یا الحاقشان پس از تاریخ لازم‌الاجراشدن این کنوانسیون سپرده میشود، این کنوانسیون برای آنها باید از زمان سپردن اسناد تصویب یا الحاقشان لازم‌الاجرا گردد.
5. دول امین باید سریعاً همه دول امضاکننده و ملحق‌شده را در خصوص زمان هر امضا، زمان سپرده‌شدن هر سند تصویب و الحاق به این کنوانسیون، زمان لازم‌الاجراشدن و سایر رخدادها مطلع نمایند.
6. این کنوانسیون باید توسط دول امین بر اساس ماده ۱۰۲ منشور سازمان ملل متحد به ثبت برسد.

Article XXV
Any State Party to this Convention may propose amendments to this Convention. Amendments shall enter into force for each State Party to the Convention accepting the amendments upon their acceptance by a majority of the States Parties to the Convention and thereafter for each remaining State Party to the Convention on the date of acceptance by it.
ماده 25
هر دولت عضو کنوانسیون میتواند اصلاحیه‌هایی را برای این کنوانسیون پیشنهاد دهد. این اصلاحیه‌ها برای هرکدام از دول عضو این کنوانسیون که این اصلاحیه‌ها را میپذیرند، پس از پذیرش آنها توسط اکثریت دول عضو کنوانسیون و متعاقب آن برای هرکدام از دول باقیمانده از تاریخ پذیرش آن توسط آنها باید لازم‌الاجرا شود.

Article XXVI
Ten years after the entry into force of this Convention, the question of the review of this Convention shall be included in the provisional agenda of the United Nations General Assembly in order to consider, in the light of past application of the Convention, whether it requires revision. However, at any time after the Convention has been in force for five years, and at the request of one third of the States Parties to the Convention, and with the concurrence of the majority of the States Parties, a conference of the States Parties shall be convened to review this Convention.
ماده 26
ده سال پس از لازم‌الاجرا شدن این کنوانسیون، موضوع بازنگری این موافقتنامه باید در دستور جلسه موقت مجمع عمومی سازمان ملل متحد قرار گیرد تا در پرتو اجرای کنوانسیون در گذشته، لزوم اصلاح در آن بررسی گردد. با این وجود، در هر زمانی پس از پنج سال پس از لازم‌الاجرا شدن کنوانسیون، با درخواست یک سوم دولت های عضو کنوانسیون و با موافقت اکثریت دولت های عضو، باید کنفرانسی با حضور دولت های عضو برای بازنگری در کنوانسیون برگزار گردد.

Article XXVII
Any State Party to this Convention may give notice of its withdrawal from the Convention one year after its entry into force by written notification to the Depositary Governments. Such withdrawal shall take effect one year from the date of receipt of this notification.
ماده 27
هر دولت عضو کنوانسیون میتواند یک سال پس از لازم‌الاجرا شدن کنوانسیون و از طریق تسلیم اعلام کتبی به دبیر کل سازمان ملل متحد، خروج خود از موافقتنامه را اعلام نماید. به چنین خروجی باید یک سال پس از تاریخ دریافت این اعلامیه ترتیب اثر داده شود.

Article XXVIII
This Convention, of which the Chinese, English, French, Russian and Spanish texts are equally authentic, shall be deposited in the archives of the Depositary Governments. Duly certified copies of this Convention shall be transmitted by the Depositary Governments to the Governments of the signatory and acceding States.
IN WITNESS WHEREOF the undersigned, duly authorized thereto, have signed this Convention.
DONE in triplicate, at the cities of London, Moscow and Washington, D.C., this twenty-ninth day of March, one thousand nine hundred and seventy-two.
ماده 28
این کنوانسیون، که نسخ، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی آن دارای اعتبار یکسان میباشند، باید نزد دول ایمن سپرده شود. نسخ مصدق این کنوانسیون باید توسط دول امین به دول امضا کننده و ملحق‌شده ارسال گردد.
بنا به مراتب، امضا کنندگان زیر که از طرف دول متبوعشان دارای اختیارات لازم هستند، این کنوانسیون را امضا نموده‌اند.
تهیه‌شده در سه نسخه، در شهرهای لندن، مسکو و واشنگتن، به تاریخ بیست و نهم مارس یک‌هزار و نهصد و هفتاد و دو.

آدرس کوتاه شده: