۱۳۹۹/۰۵/۲۵ ۱۰:۱۷ ۸۳
طبقه بندی: منابع حقوق فضا
چچ
اصول حاکم بر فعالیت های فضایی 1963

اصول حاکم بر فعالیت های فضایی 1963

The 1963 Declaration of Legal Principles Governing the Activities of States in the Exploration and Use of Outer Space
اعلامیه اصول حقوقی حاکم بر فعالیتهای دولتها در کاوش و بهره‌برداری از فضای ماورای جو 1963



The General Assembly,
Inspired by the great prospects opening up before mankind as a result of man’s entry into outer space,
Recognizing the common interest of all mankind in the progress of the exploration and use of outer space for peaceful purposes,
Believing that the exploration and use of outer space should be carried on for the betterment of mankind and for the benefit of States irrespective of their degree of economic or scientific development,
Desiring to contribute to broad international cooperation in the scientific as well as in the legal aspects of exploration and use of outer space for peaceful purposes,
Believing that such cooperation will contribute to the development of mutual understanding and to the strengthening of friendly relations between nations and peoples,
Recalling its resolution 110 (II) of 3 November 1947, which condemned propaganda designed or likely to provoke or encourage any threat to the peace, breach of the peace, or act of aggression, and considering that the aforementioned resolution is applicable to outer space,
Taking into consideration its resolutions 1721 (XVI) of 20 December 1961 and 1802 (XVII) of 14 December 1962, adopted unanimously by the States Members of the United Nations,
Solemnly declares that in the exploration and use of outer space States should be guided by the following principles:

مجمع عمومی،
با الهام از چشم‌انداز عظیمی که در نتیجه ورود انسان به فضای ماورای جو به روی بشریت گشوده شده است،
با درک منافع مشترک بشریت در پیشبرد کاوش و بهره‌برداری از فضای ماورای جو برای اهداف صلح‌آمیز،
با اعتقاد به اینکه کاوش و بهره‌برداری از فضای ماورای جو میبایست برای منفعت همه افراد صرف‌نظر از میزان توسعه‌یافتگی اقتصادی یا علمی آنها باشد،
با تمایل به مشارکت در همکاری‌های گسترده بین‌المللی در حوزه‌های فنی و همچنین حقوقی کاوش و بهره‌برداری از فضای ماورای جو برای اهداف صلح‌آمیز،
با اعتقاد به اینکه این چنین همکاری‌ها به توسعه تفاهم متقابل و تقویت روابط دوستانه میان دول و افراد کمک خواهد کرد،
با یادآوری قطعنامه (II)110 مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تاریخ 3 نوامبر 1947، که تبلیغات طراحی‌شده یا محتمل برای تحریک یا تشویق هرگونه تهدید علیه صلح، نقض صلح یا عمل تجاوز را محکوم می‌نماید، و با مدنظر قرار دادن اینکه قطعنامه فوق‌الذکر بر فضای ماورای جو قابل اعمال می‌باشد،
با مدنظر قراردادن قطعنامه های (XVI) 1721 به تاریخ 20 دسامبر 1961 و (XVII) 1802 به تاریخ 14 دسامبر 1962 مجمع عمومی، که به اتفاق آرا توسط دول عضو سازمان ملل متحد به تصویب رسید،
مجدانه اعلام مینماید که در کاوش و بهره‌برداری از فضای ماورای جو، دولتها باید اصول زیر را رعایت نمایند:


1. The exploration and use of outer space shall be carried on for the benefit and in the interests of all mankind.
1. کاوش و بهره‌برداری از فضای ماورای جو باید برای منافع و سود تمام بشریت باشد.


2. Outer space and celestial bodies are free for exploration and use by all States on a basis of equality and in accordance with international law.

2. فضای ماورای جو و اجرام آسمانی برای کاوش و بهره‌برداری برای همه دولتها بر اساس اصل برابری و بر طبق حقوق بین‌الملل آزاد باشد.



3. Outer space and celestial bodies are not subject to national appropriation by claim of sovereignty, by means of use or occupation, or by any other means.

3. فضای ماورای جو و اجرام آسمانی نباید از طریق ادعای حاکمیت، بوسیله بهره‌برداری یا اِشغال، و یا هیچ طریق دیگری تحت تملک ملی قرار گیرد.



4. The activities of States in the exploration and use of outer space shall be carried on in accordance with international law, including the Charter of the United Nations, in the interest of maintaining international peace and security and promoting international cooperation and understanding.

4. فعالیت های دولت ها در کاوش و بهره‌برداری از فضای ماورای جو باید مطابق با حقوق بین‌الملل،‌ از جمله منشور ملل متحد، در راستای حفظ صلح و امنیت بین‌المللی و ارتقای همکاری و تفاهم بین‌المللی به انجام رسانند.



5. States bear international responsibility for national activities in outer space, whether carried on by governmental agencies or by non-governmental entities, and for assuring that national activities are carried on in conformity with the principles set forth in the present Declaration. The activities of non-governmental entities in outer space shall require authorization and continuing supervision by the State concerned. When activities are carried on in outer space by an international organization, responsibility for compliance with the principles set forth in this Declaration shall be borne by the international organization and by the States participating in it.
5. دولتها برای فعالیتهای ملی در فضای ماورای جو، اعم از آنکه این قبیل فعالیتها توسط کارگزارهای دولتی یا نهادهای غیردولتی انجام شوند، و برای تضمین آنکه فعالیتهای ملی مطابق با مقررات تعیین شده در معاهده حاضر انجام میشوند، دارای مسئولیت بین‌المللی هستند. فعالیتهای نهادهای غیردولتی در فضای ماورای جو، نیازمند اجازه و نظارت مستمر دولت مربوطه عضو معاهده است. هرگاه یک سازمان بین‌المللی فعالیتهایی را در فضای ماورای جو انجام میدهد، مسئولیت پایبندی به اصول مندرج در این اعلامیه باید بر عهده آن سازمان بین‌المللی و دول عضو معاهده شرکت‌کننده در آن سازمان باشد.


6. In the exploration and use of outer space, States shall be guided by the principle of cooperation and mutual assistance and shall conduct all their activities in outer space with due regard for the corresponding interests of other States. If a State has reason to believe that an outer space activity or experiment planned by it or its nationals would cause potentially harmful interference with activities of other States in the peaceful exploration and use of outer space, it shall undertake appropriate international consultations before proceeding with any such activity or experiment. A State which has reason to believe that an outer space activity or experiment planned by another State would cause potentially harmful interference with activities in the peaceful exploration and use of outer space may request consultation concerning the activity or experiment.

6. اصل همکاری و کمک متقابل، باید دولتها را در کاوش و بهره‌برداری از فضای ماورای جو رهنمون سازد و باید همه فعالیتهای خود در فضای ماورای جو را با توجه ویژه به منافع سایر دول به انجام رسانند. هرگاه یک دولت، به این باور میرسد که فعالیت یا آزمایشی که توسط خود آن دولت یا اتباع آن در فضای ماورای جو برنامه‌ریزی شده است، موجب ایجاد تداخل زیانبار بالقوه‌ای در فعالیتهای سایر دول که به کاوش و بهره‌برداری از فضای ماورای جو مشغول هستند، میگردد، قبل از انجام چنین فعالیت یا آزمایشی، باید از مشاوره‌های متناسب بین‌المللی بهره گیرد. هرگاه یک دولت که بنا بر دلایلی اعتقاد دارد که فعالیت یا آزمایشی در فضای ماورای جو، که توسط دولتی دیگر برنامه‌ریزی شده است، موجب ایجاد تداخل زیانبار بالقوه‌ای در فعالیتهای صلح‌آمیز کاوش و بهره‌برداری از فضای ماورای جو میگردد، میتواند در خصوص آن فعالیت یا آزمایش درخواست مشاوره نماید.



7. The State on whose registry an object launched into outer space is carried shall retain jurisdiction and control over such object, and any personnel thereon, while in outer space. Ownership of objects launched into outer space, and of their component parts, is not affected by their passage through outer space or by their return to the Earth. Such objects or component parts found beyond the limits of the State of registry shall be returned to that State, which shall furnish identifying data upon request prior to return.

7. هر دولتی که یک شیء پرتاب‌شده به فضای ماورای جو به نام آن ثبت شده است، باید صلاحیت و کنترل بر شیء مزبور و هر پرسنل مربوطه را در فضای ماورای جو حفظ نمایند. مالکیت اشیاء پرتاب‌شده به فضای ماورای جو، و اجزای تشکیل‌دهنده آنها، از عبور آنها از فضای ماورای جو یا بازگشت آنها به زمین متأثر نمیشود.



8. Each State which launches or procures the launching of an object into outer space, and each State from whose territory or facility an object is launched is internationally liable for damage to a foreign State or to its natural or juridical persons by such object or its component parts on the Earth, in air space, or in outer space.

8. هر دولتی که اقدام به پرتاب مینماید و یا مسبب پرتاب یک شی به فضای ماورای جو میشود،‌ و هر دولتی که یک شی از قلمرو یا تأسیسات آن پرتاب میشود، در قبال خساراتی که شیء مزبور یا قطعات تشکیل‌دهنده آن در زمین، هوا یا فضای ماورای جو، به یک دولت خارجی یا اتباع حقیقی و حقوقی آن وارد می‌آورد،‌ از نظر بین‌المللی دارای مسئولیت است.



9. States shall regard astronauts as envoys of mankind in outer space, and shall render to them all possible assistance in the event of accident, distress, or emergency landing on the territory of a foreign State or on the high seas. Astronauts who make such a landing shall be safely and promptly returned to the State of registry of their space vehicle.
9. دولت ها باید فضانوردان را همچون فرستادگان بشریت در فضای ماورای جو تلقی نمایند و باید در صورت بروز هرگونه حادثه، تنگنا یا فرود اضطراری در قلمرو یک دولت خارجی یا دریای آزاد، هرگونه کمک ممکن را به آنها ارائه دهند. زمانیکه فضانوردان چنین فرودهایی را انجام میدهند، باید به صورت امن و فوری به دولت ثبت‌کننده فضاپیمایشان برگردانده شوند.

آدرس کوتاه شده: