• دوشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۸
  • |

آمار سایت

  • تمام بازديد‌ها: 1696905 بازدید
  • بازديد 24 ساعت قبل: 1440 بازدید
  • مهمانان حاضر در زیرپورتال: 11 کاربر
  • کاربران حاضر در زیرپورتال:0 کاربر

ورود به سایت

رادار

سنجش از دور راداری، ابزار نوین با اهمیتی برای نقشه برداری، زمین شناسی، کانی شناسی و اکتشافات معدنی و تعیین مخاطرات ژئوتکنیکی فراهم می نماید. در روش های کاربردی، تصاویر رادار منبع اضافی مهمی از اطلاعات مربوط به بررسی های علوم زمین و نقشه برداری زمین فراهم می نماید. این تصاویر به سادگی می تواند اطلاعات را نه از طریق تکنیک های رایج نقشه برداری بلکه از طریق امکان استفاده از تصاویر تکراری مورد نظر زمین بدون توجه به شرایط جوی فراهم آورد. رادار دارای توانمندی تصویربرداری توپوگرافی و اشکال مربوط به مناظر در نواحی و مقیاس های حد واسط است. توانمندی تصویربرداری از اشکال مناظر در این سطوح، به صورت مهمی در طبقه بندی و تعیین آنها (اشکال مناظر) کمک می نماید.

با درک چگونگی زمین شناسی منطقه ای که مناظر آن تفسیر شده است، یک زمین شناس می تواند اطلاعات ریشه ای با ارزشی را از تصاویر دورسنجی مربوط به سطوح مناظر استنتاج نماید. در این روش با توجه به محدودیت های موجود، کاربر می تواند به طور موثری از اطلاعات رادار به عنوان ابزار نقشه کشی در مقیاس ناحیه ای تا مقیاس حد واسط استفاده نماید. خلاصه ای از داده های موضوعی را که به صورت بالقوه می توان از تصاویر رادار استنتاج نمود؛ به صورت زیر می توان برشمرد:

  • استخراج عوارض زمین و توپوگرافی نظیر سیستم زهکشی، خطوط ساحلی، لندفرم ها؛ یخچالها، زونهای کافتی
  • شناسایی و برداشت از سنگ بستر نظیر شناسایی انواع سنگ ها، گسل ها، شیب، لایه بندی و ضخامت و نحوه چین خوردگی
  • اکتشافات معدنی نظیر شناسایی آلتراسیون ها، کانی سازی مرتبط با وضعیت ساختاری و سنگ شناسی
  • اکتشافات هیدروکربنی
  • تعیین مخاطرات زمین شناسی نظیر زمین لرزه، زمین لغزش، فرسایش ساحلی

 راهنمایی های کلی به منظور انتخاب داده های رادار برای استخراج و توصیف کاربردهای زمین شناسی در زیر بیان می گردد:

  1. تصاویر کوچک مقیاس تا متوسط مقیاس، اطلاعات بهینه و مناسبی به منظور نقشه برداری ساختارهای زمین شناسی مهیا می کند.
  2. تصاویر متوسط مقیاس تا کلان (مقیاس ناحیه ای) را می توان برای استنتاج پوشش کلی پهنه ها، به ویژه برای مشخص نمودن و تعریف الگوهای ساختاری اصلی و لندفرم ها به کار برد.
  3. زاویه انتشار سایه (بزرگتر از 40 درجه) می تواند برای تعیین حد مطلوب تعاریف ساختاری سودمند باشد.
  4. در صورتی که عوارض ساختاری تقریباً عمود بر راستای دید ماهواره ردیف شده باشند؛ خطواره های توپوگرافی یا دیگر سیماهای ساختاری، برای شناسایی بارزسازی می گردد.
  5. برای سرزمین های با پستی و بلندی متوسط تا بالا، اخذ هر دو گذر صعودی و نزولی در بالای همان منطقه، امکان شناسایی عوارض ساختاری بیشتری را تا آخرین حد ممکن افزایش می دهد.
  6. تلفیق داده های رادار با داده های ژئوفیزیکی اطلاعات سطحی و تحت الارضی را فراهم می کند.
  7. به طور کلی، سرزمین های با پستی و بلندی شدید، با زاویه انتشار سایه بالای 45 درجه بهتر به تصویر در می آید؛ در حالیکه عوارض زمین ها، در محیط های با پستی و بلندی کم در صورتی بهتر به تصویر در خواهند آمد که زاویه انتشار سایه کمتر از 45 درجه باشد.

کلیدواژه ها: سنجش از دور راداری | تصاویر ماهواره ای | سنجش از دور | مطالعات راداری | سازمان فضایی ایران | rs app | remote sensing applications | داده های رادار |



CAPTCHA
دفعات مشاهده: 2873 بار   |   دفعات چاپ: 401 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر